پرواز در آسمان زندگی (اقتصاد خانواده)

روزی بهتر با آراستگی و بهره وری مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
یکشنبه, 22 مرداد 1396 ساعت 11:08

alt

 

به زیبایی و آراستگی اهمیت بدهید

امیرالمؤمنین (علیه السلام) در روایتی که به پوشیدن لباس های خوب توصیه می کنند، دلیل آن را این گونه بیان می فرمایند: خداوند زیباست، زیبایی را دوست دارد و دوست دارد که اثر نعمتش را در بندگانش ببیند. 1

بنابراین، رضایت خداوند در این است که بطور متعادل، از زینت هایی که در اختیار داریم استفاده کنیم و زندگی ای آراسته داشته باشیم، اما این کار چه نقشی در اقتصاد و زندگی مالی ما دارد؟ ظاهرا این ها چندان به یکدیگر بی ربط نیستند.

ادامه مطلب...
  
زود شروع کنید و زود به پایان برسانید مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
شنبه, 17 تیر 1396 ساعت 11:27

alt

 

پیش تر درباره زود شروع کردن کسب و کار گفت و گو کردیم اما وقتی از سرعت سخن می گوییم، باید به یک نکته مهم دیگر، یک مهارت بسیار ضروری و یکی از اسرار موفقیت و پیشرفت اشاره کنیم و آن «سرعت در کار» است؛ وقتی کاری بر عهده داریم که باید انجام دهیم، زود شروع کردن و زود تمام کردن آن، در وضعیت شغلی و کسب و کار ما مؤثر خواهد بود.

امام صادق علیه السّلام فرموده اند «چون قصد کاری داشتی، اولِ وقت را برای آن انتخاب کن و با سرعت سراغ آن برو.»* یعنی افزون بر آن که در برنامه ریزی روزانه بهترین وقت را که همان اول روز باشد برای شروع کار انتخاب می کنید، باید کارهایی را که بر عهده دارید زود شروع کنید.  به ویژه در مشاغلی که نتیجه آن یک محصول است، تأخیرها با زیان بیشتری همراه خواهند شد. شاید این جمله طلایی را از کسانی که درباره رموز موفقیت سخن می گویند، شنیده باشید (به تکرار آن دقت نمایید) «شروع کنید و تمام کنید؛ شروع کنید و تمام کنید!» این تقریباً همان چیزی است که امام صادق علیه السّلام فرموده اند. اجازه ندهید انبوه کارهای نکرده، پیش رویتان تلنبار شوند. این اتفاق ممکن است به راحتی رخ بدهد. دست بجنبانید و از «فردافردا» کردن بپرهیزید.

آخرین بروز رسانی در شنبه, 17 تیر 1396 ساعت 12:17
ادامه مطلب...
  
ماهرانه تصمیم بگیرید مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
چهارشنبه, 03 خرداد 1396 ساعت 12:43

alt

 

گاهی در موقعیت هایی قرار می گیرید که نمی دانید چه تصمیمی بگیرید. این وضعیت تا زمانی قابل قبول است که شما در حال بررسی و در مسیر تصمیم گیری قرار داشته باشید؛ مثلا منتظر رسیدن اطلاعات تازه ای یا اظهار نظر دیگران باشید اما حتی در این صورت نمی توانید بدون زمان بندی و برای مدت طولانی در انتظار بمانید؛ به هر حال باید تصمیم بگیرید و باید « به موقع » تصمیم بگیرید! مهارت تصمیم گیری، در همه جای زندگی شما به کار می آید و البته در تدبیر معیشت به شکلی آشکارتر خودنمایی میکند. بسیاری از مخارج شما نیاز به تصمیم گیری های فوری دارند؛ به ویژه وقتی که گزینه های مختلفی با قیمت های متفاوت، در برابر شما ردیف می شوند. اگر تردید شما بیش از اندازه باشد و به نتیجه نرسید، احتمالا تصمیم می گیرید که فعلا دست نگه دارید. همین یک تصمیم مهم است و البته همیشه نمی توانید این کار را انجام دهید و باید یکی را انتخاب کنید. فعلا برای ما مهم نیست که چگونه انتخاب می کنید و چه ملاک هایی برای تصمیم گیری و هزینه کردن دارید؛ اینجا درباره این گفتگو می کنیم که « در تصمیم گیری چقدر ماهرانه عمل می کنیم!» تصمیم ماهرانه تصمیمی است که به موقع، قاطعانه گرفته می شود؛ هم « به موقع» و هم « قاطعانه».

آخرین بروز رسانی در پنجشنبه, 04 خرداد 1396 ساعت 07:37
ادامه مطلب...
  
­رزق من در کدام شهر است؟ مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
یکشنبه, 24 اردیبهشت 1396 ساعت 07:52

alt

 

به طور طبیعی همه ترجیح می دهند، کسب و درآمدشان را در همان شهری دنبال کنند که به آن تعلق دارند و برای کار مجبور به مهاجرت یا مسافرت های پی در پی نباشند؛ البته عیبی هم ندارد و اگر چنین شرایطی دست دهد باید آن را غنیمت شمرد و خدا را هم شکر کرد؛ حتی برخی روایات اسلامی آن را از فرصت ها و نعمت های بزرگ زندگی دانسته اند.1 اما این همه قصه نیست. روزی ممکن است در بر این پایه نچرخد و به چنگ آوردن روزی به مقداری سیر و سیاحت نیاز داشته باشد، اگر به کلی مستلزم ترک وطن نباشد و انسان را به دیار غربت نفرستد! درباره کسب و کار در خارج از وطن سه نکته مهم وجود دارد:

اول: این که باید در این باره به اندازه کافی انعطاف پذیر بود و اگر لازم است، رنج این سفر را بر خود هموار کرد. چه بسا آن رزقی که برای انسان مقدر شده، در همین مسیر قرار داشته باشد و اگر بی دلیل از آن چشم بپوشد، از مسیر دیگری به شما نرسد. به همین دلیل در برخی روایات توصیه شده است از آن جا که هستید هجرت کنید تا رزقتان نیز به سوی شما هجرت کند.2 البته تصمیم گیری در این باره باید با توجه به همه جوانب صورت بگیرد و نسبت سود و زیان و فرصت ها و خطرهای احتمالی ملاحظه و محاسبه شود.

دوم: این که اگر برای کار مجبور به مسافرت شده اید، آن را با جان و دل بپذیرید. اگر مشتاق هستید که بشارتی از فرمایشات اهل بیت علیهم السّلام را در این مورد بشنوید، شاید این روایت امام صادق علیه السّلام برایتان جالب باشد که «خداوند بلندمرتبه، این را که بنده اش به خاطر طلب روزی و کسب درآمد، غربت را تحمل می کند، دوست دارد.»3

آخرین بروز رسانی در پنجشنبه, 04 خرداد 1396 ساعت 07:39
ادامه مطلب...
  
ذلت قرض مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
پنجشنبه, 05 اسفند 1395 ساعت 11:42

alt

 

حجت الاسلام سید حسین حسینی قمی

 

همان قدر که سفارش شده به یکدیگر قرض دهید، همان قدر سفارش شده تا مجبور نشدید، قرض نگیرید. هر قدر سفارش شده به دردو دل دیگران گوش دهید، همان قدر سفارش شده هر کجا نشستید سفره دلتان را باز نکنید. در نهج البلاغه آمده «رضی بالذُّلِّ من کشفَ عن ضُرِّه؛ یعنی کسی که گرفتاری هایش را نزد هر کسی بازگو کند، راضی شده ذلت را بر خودش بپذیرد.» پس پیش هر کسی ننشینیم و سفره دلمان را باز کنیم. امیر المومنین علیه السلام آبرو را به یک تکه یخ تشبیه کرده که جامد است اما وقتی درخواست کردی، انگار قطره قطره آبش کرده ای. نگاه کن ببین پیش چه کسی آبرویت را قطره قطره آب می کنی. آن حضرت هم چنین فرموده «آدم بمیرد اما ذلت نپذیرد.» یا این که فرموده «به کم بساز، ولی متوسل به هر کسی نشو.»

روایت است مفضل بن قیس خدمت امام صادق علیه السلام رفت و از زندگی و گرفتاری هایش شکایت کرد. امام فرمود به او یک کیسه پول بدهند. مفضل گفت به خدا قسم پول نمی خواهم، آمده بودم من را دعا کنید. آن حضرت فرمود «برایت دعا می کنم اما پول را بگیر و نصیحتم را هم بشنو:  سفره دلت را همه جا باز نکن؛ چرا که عزتت را از دست می دهی.» یکی از جاهایی که فقها گفته اند انسان می تواند تیمم کند، زمانی است که برای تهیه آب به مشقت بیفتد. مثلا اگر مومن در خیابان گرفتار شد و نیاز به آب پیدا کرد، اگر کسی به او آب بدهد، اما به خاطر آن سرش منت بگذارد، باید تیمم کند و نمازش را بخواند. خدا هم از او قبول می کند. اصلا گفته اند قرض کردن کراهت دارد. اگر آدم نیاز ندارد اما باز هم قرض کند، کراهت دارد.

 

 

منبع: ماهنامه خانه خوبان

  
میهمان، روزی، تغییر و باقی قضایا مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
یکشنبه, 10 بهمن 1395 ساعت 12:37

alt

 

مهمانی دادن نه تنها روزی شما را کم نمی کند بلکه بر آن می افزاید؛ یعنی علاوه بر آن که مهمان، روزی خودش را می آورد، اطعام کردن دیگران روزی انسان را افزایش هم می دهد.

درباره روزی مهمان، امام کاظم (علیه السّلام) فرمودند: مردم از سوی خداوند به همان قدر که نیاز دارند یاری می شوند و اگر مهمان بر آن ها وارد شود، رزق او همراهش فرستاده می شود.1

البته نه این که وقتی مهمان زنگ خانه شما را زد، همان موقع به میزان مورد نیاز پول به حساب شما واریز شود! یا حتی به گونه ای این اتفاق بیفتد که شما کاملا متوجه آن بشوید، بلکه رزق مهمان و برکتی که همراه دارد، مانند هر رزق بی حساب دیگری، از مسیرهای مختلف و اغلب به گونه ای خارج از حساب و کتاب و پیش بینی ها، وارد زندگی جناب میزبان خواهد شد.

ادامه مطلب...
  
هزینه بد، هزینه خوب، هزینه غیرضروری مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
یکشنبه, 26 دی 1395 ساعت 13:04

alt

 

اگر برخی هزینه ها را به این دلیل که فقط زیان دارند و هیچ سودی ندارند، «هزینه های بد» بنامیم و هزینه های پرسود را که نیازهای ضروری ما را تامین می کنند، «هزینه های خوب» بشماریم، نوع سومی از هزینه ها هم وجود دارند که اگرچه در ظاهر، زیانی ندارند اما چندان ضروری هم نیستند! این ها «هزینه های غیرضروری» اند.

هزینه های غیرضروری ما معمولا پراکنده و جزئی اند و همین باعث تاثیرگذاری منفی آن ها می شود. ما هزینه های غیرضروری یک جا و سنگین را آسان تر کنار می گذاریم، چون پیامدهای آن روشن است و نمی خواهیم به خاطر آن ها به درد سر بیفتیم، اما هزینه های کوچک و پراکنده معمولا هرکدامشان موقع پرداختن به چشم نمی آیند در حالی که از دو جهت دارای پیامدهای منفی در رزق اند؛ اول: این که هزینه های کوچک وقتی با هم جمع می شوند باری به اندازه هزینه های سنگین بر شما تحمیلمی کنند بدون آن که متوجه بشوید این بار دقیقا از کجا به شما تحمیل شده است؛ دوم: این که این نوع هزینه ها، قدرت خودنگهداری و توقف هنگام پول پرداختن را در ما ضعیف می کنند و به تدریج ما را به ولخرجی می کشانند؛ اگر هزینه های غیرضروری جزئی، ما را به سهل انگاری در مخارج، عادت بدهند، باعث می شوند به راحتی دچار هزینه های غیرضروریِ سنگین تر نیز بشویم! در کنار این ها، قاعده ای را که قبلا گفته ایم به یاد بیاورید«بی اعتنایی به رزق کم، رزق زیاد را از میان می برد.» این اصل، مضمون روایتی از معصومان (علیهم السّلام) نیز بود 1 و اشاره کرده بودیم که چگونه نادیده گرفتن نعمت ها و فرصت های کوچک به ما ضربه می زنند؛ یعنی با هدر رفتن رزق های اندک که ممکن است اصلا به چشم هم نیایند، ممکن است روزی های هنگفت نیز از ما روی گردان شوند. بسیاری از افراد هر روز مقداری از پول خود را برای هزینه هایی صرف می کنندکه هیچ ضرورتی ندارند و فقط به این دلیل آن ها را کنار نمی گذارند که به نظرشان ناچیز می آید.

ادامه مطلب...
  
روزی، فرزند، آسایش دیگران مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
دوشنبه, 20 دی 1395 ساعت 11:23

alt

 

رزق با فرزندان است

یکی از دلایل رایج برای پیش گیری از فرزند آوری، ترس از فقر است. این که چنین ترسی چگونه به فرهنگ ما وارد و ماندگار شد، جای گفت و گوهای بسیار دارد اما از این نمی توان به راحتی گذشت که در یک مقطع زمانی نه چندان کوتاه، همه دستگاه های مرتبط و موثر کشور، خود را برای جا انداختن این سوءتفاهم ویرانگر، مسئول می دانستند و در انجام مسئولیت خود به گونه ای شگفت آور موفق عمل کردند! و حالا وقت آن است که فرهنگ خود را از این ترس دروغین پیراسته سازیم. البته طرفداران « فرزند کمتر زندگی بهتر» ممکن است دلایل دیگری هم داشته باشند؛ ممکن است بعضی ها اصلا حوصله بچه را نداشته باشند و مثلا از دیدن بچه ها چندششان بشود! یا ممکن است بعضی ها در این باره هم دچار «مد» باشند. این دلایل را که کنار بگذاریم درباره انگیزه ها یا ترس هایی که به مسائل اقتصادی مربوط می شوند، باید کمی دقیق تر بیندیشیم.

ادامه مطلب...
  
شواهد قرآنی بر جواز فعالیت های اقتصادی زنان مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
شنبه, 20 آذر 1395 ساعت 12:49

alt



واژه های «فعل»، «عمل» و «کسب» در قرآن به معنای کار و تلاش هستند، اما معمولاً به معنای اقتصادی آن که خصوص فعالیتی است که برای تحصیل درآمد انجام می گیرد و در برابر آن مزدی پرداخت می شود به کار نمی رود؛ برای مثال، واژه «فعل» و مشتقّات آن قریب 108 بار در قرآن به کار رفته اند که در هیچ یک از آن ها مراد از «فعل» کار اقتصادی و تلاش مادی نیست. واژه «عمل» و مشتقّات آن قریب 360 مورد در آیات آمده اند که بیشتر آن ها به معنای تلاش اخروی است. تنها در برخی از آیات به معنای تلاش مادی به کار رفته اند؛ مثل:

«أَمَّاالسَّفِینَةُ فَکَانَتْ لِمَسَاکِینَ یَعْمَلُونَ فِی الْبَحْرِ»(کهف: 79)؛ اما آن کشتی مال گروهی از مستمندان بود که با آن در دریا کار می کردند.

«وَ مِنَ الشَّیَاطِینِ مَن یَغُوصُونَ لَهُ وَ یَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذَلِکَ»(انبیاء: 82)؛ و گروهی از شیاطین برای او (حضرت سلیمان) غوّاصی می کردند و کارهایی غیر از این نیز برای او انجام می دادند.

«وَ مِنَ الْجِنِّ مَن یَعْمَلُ بَیْنَ یَدَیْهِ بِإِذْنِ رَبِّهِ» (سبأ: 11)؛ و گروهی از جن پیش روی او (حضرت سلیمان) به اذن پرودگارش کار می کردند.

واژه «کسب» نیز 67 بار در قرآن به کار رفته، ولی معمولاً به معنای کار اقتصادی نیست. تنها در یک مورد در آیه «للرِّجَالِ نَصِیبٌ مِّمَّا اکْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاءِ نَصِیبٌ ممّا اکْتَسَبْنَ» (نساء: 32) (مردان را نصیبی است از آنچه به دست می آورند و زنان را نصیبی) به معنای تلاش مادی و کسب درآمد استعمال شده است که می توان برای اثبات مشروعیت فعالیت اقتصادی زنان به آن استناد کرد؛ زیرا اگر کار کردن برای آنان مجاز نبود، آیه شریف آنان را مالک دست رنج خود قرار نمی داد. بنابراین، واژه های «فعل»، «عمل» و «کسب» در این آیات غالبا به معنای کار مادی نیستند و در آیاتی هم که به معنای تلاش مادی آمده اند معمولاً نمی توانند در این موضوع، مشکلی را از میان بردارند. در نتیجه، هرچند معنای لغوی این واژه ها «کار» است، به ویژه لفظ «عمل» که در کتاب های عربی امروز به معنای تلاش اقتصادی به کار می رود، اما در بحث قرآنی نمی توانیم برای اثبات یا رد اشتغال زنان، به این آیات استناد کنیم.

آخرین بروز رسانی در یکشنبه, 21 آذر 1395 ساعت 11:11
ادامه مطلب...
  
روزی حلال در تربیت فرزند اهمیت دارد مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
نوشته شده توسط khani   
شنبه, 08 آبان 1395 ساعت 11:03
alt
 

آن چه در آیه های قرآن کریم در باب روش ها و وظایف و دستورهای تربیتی آمده، می تواند به عنوان اصل تربیتی قرار بگیرد که باید همیشه آن ها را مدنظر داشت. تربیت در اصطلاح به معنای فراهم آوردن زمینه های لازم برای شکوفاسازی، پرورش و به فعلیت رساندن توانایی های بالقوه ی فرد در ابعاد مختلف است. تربیت در این معنای عام، شامل رشد در جنبه های مختلف عقلی، فکری، اعتقادی، اخلاقی، روانی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی است؛ به گونه ای که آدمی را از مرحله ی حیوانیّت به مرتبه ی کمال انسانی برساند(اسماعیلی یزدی، 1381، 40).

سعادت و شقاوت، سیه روزی و سپیدروزی هر انسانی در گرو «تربیت» اوست. در اهمیت تربیت، همین بس که تحقق پیدا کردن گوهر وجود آدمی وابسته به آن است و شرط لازم برای رسیدن به کمال است. به همین علت، خداوند حکیم، بهترین و مهربان ترین انسان ها یعنی پیامبران را واسطه ی تربیت خویش قرار داد و بعد از آن ها، این مسئولیت خطیر را بر عهده ی پدران و مادرن نهاد تا با برنامه ای صحیح و پویا فرزندان خود را در قالب شریعت تربیت کنند و به فیض درک حضور حضرت حق برسانند.

تربیت در ادیان و مکتب های مختلف؛ مفاهیم، اهداف، اصول و روش های گوناگونی دارد که می تواند بیان کننده ی عدم صحت و دقت کافی در طرح ریزی آن ها باشد و سبب سردرگمی و تحیّر فرد در انتخاب الگوی تربیتی کارآمد می شود؛ اما در قرآن کریم که منبعی وحیانی، جاودانه و مناسب با فطرت انسان است، کامل ترین معنا و جامع ترین برنامه ی تربیت ارائه شده است تا آن جا که تربیت را از ریشه ی «رب» و از اسما و صفت های حضرت حق دانسته و هدف از تربیت را ربوبی شدن، بیان کرده است.

اصول تربیتی قرآن در سه عنوان کلی دسته بندی شده که به شرح ذیل است:

 

هدف مندی تربیت: تربیت نیز همانند هر فعالیت ارادی دیگر انسان، دارای هدف است؛ هدفی که متناسب با هدف آفرینش و اهداف مربیان بشریت -انبیای عظام- است که عبارت است از: عبادت و عبودیت، پرورش فضائل اخلاقی و کسب علم و آگاهی.

آخرین بروز رسانی در یکشنبه, 09 آبان 1395 ساعت 10:33
ادامه مطلب...
 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 20